Birgün yine dönmeyi ümid ederek çekiliyoruz. Uzun yılların ardından “nereye böyle?” diye sorduk elbet kendimize. “Nereye böyle?” ve “Niye?” Buna ister “vakti tamamlamak” diyelim, ister “takdir O’nun” gibi mânidar kaçışlara gizlenelim sonuç değişmeyecek görünen odur. Bu yüzden ne siz sorun ne de biz cevap vermek zorunda hissedelim. Her şey nasıl sessiz başladı ise öyle sessiz sürüp gitsin; dalgasız, fırtınasız, kavgasız... Yenilemeyeceğiz belki sayfaları, yenilenmeyeceğiz belki... ancak Şiraze buralarda olacak gözden yitme vaktini doldurana kadar.
 

Dua ile...

SIRAZE