|
bugün senin için açtım penceremin perdesini
sabahtı
baharın serinliği vardı havada
şehir daha gürültüyle boyanmamıştı
ve mavi bir martı uçuyordu.
masamın üzerinde
tam orta yerinde
fanusun içindeki su ve taş...
hani hep 'annemden' dediğim her sorana
süslüyor odayı
'ölmeyecek bir şey koyalım içine' dediğimde
beş yaşımda
bu taşı getirmişti bir akşam bana
|
