| bir keresinde uçurtmamın kuyruğu takılmıştı
ağacın dalına ben ağlamıştım, sen ağladığıma üzülmüştün.
"yenisini yaparız; hem daha büyük, hem daha kırmızı"
sen böyle söylemiştin gözyaşlarımı silerken
ben uçurtmamın kuyruğuna takılıkalmıştım.
o gün bir cümle daha yazmıştım aklıma:
"anneler yeni uçurtmalar yapar" |
