TENHA

sarı ve savruk biraz...

kederim ağlamasın gülücükler içinde..

her dem ayaz ve kurşun dallarıma..

serçeler ağlarken...

yetimliğine...

ekmeksiz bakan gözlerden kaçarken

vuruldu gözlerime gece

ekmek kırıntısı topluyordu

ellerinde babasız bir serçe cıvıltısı

gözyaşı toplarken kavruk  avuçları

bir bende  bir gecede çığlıkları

suskundu caddelere

tutkundu...

ve en sonra açlığını yutkundu...

yalnızken.

Gökhan SERTER