GÜNEŞ

Boynunu yere serdi adam

Işıkları avuçlamak için

gözlerinden

suskun bir dilencinin

gökçe sözlerle yalvarıyor adam

bir yudum güneş için

bir yudum Kandehar, Kabil görmüş

sonra Bağdat’ta aydınlanan

Dicle’de yıkanmış, serin bir güneş

Güneş “şems”tir

Mavi rüyalarında gezinir çocukların

Buğday ören kadınları  terleri serinletir

Güneş varsa hayattasındır

Gözleri kapanırsa güneşin

ağıt toplar çocuklar zeytin dallarından

siyah ve ıslak ve kurşun çekirdeği

Ramallah sokaklarında ebabiller

Beyrut  kirpikleri ellerinde gülüyor

toynaklarından kan sızarken güneşin

bir yudum Kerkük, Keşmir görmüş

sonra Basra’da aydınlanan

Nil’de yıkanmış, serin bir güneş 

güneşini yitirmiş çocukların

yetim oyunları anasız

bir ağlasa güneş

bir tufana demirli kargılar dökülse sulara

kalkacak yerinden Habil

doğrulacak yerinden Kabil

cinayetler tek tek vurulacak ölümle

suskunluk

ortadoğu

“feinnallahe ye’ti bi’ş-Şemsi minel maşrik”

Gökhan SERTER