GİDEMEM

siyah bir benim dünya yüzünde

gidemem

kır çiçeklerim var gözlerinde

farkıma vardığımdan beri

tırnaklarım uzuyor

kirleniyor saçlarım

gamsız sevgiler akıyor içimden

kırık tasvirlerle konuşuyor

beynimi tırmalıyorum

uyanmasın çocuklar düşlerinden

tam da yıldızlar kayarken gecede

böğrümde bu  ağrı

farkıma vardığımdan beri

duraklar soruyorum kendime

en dar vakitlerde

yağmur gibi boşalan caddelerden

esmer anıtların önünde

kamburumu gizlemeden

bekliyorum mahzenimde

bir başıma değilim

gidemem şimdi ansızın

sıvalı değil paçalarım

toz toprak içindeyim

siyah bir benim dünya yüzünde

gonca umutlarım var göklerinde

gidemem

kır çiçeklerim var gözlerinde

Gökhan SERTER