DÜNYAYA VE ŞİİRLERE I

Ben alışığım kırgınlıklara

Ömrüm alışık

Kasırgalar kopuyor dışarda

Dışarda değil bende kopuyor

Yorgun düştüm dünyayla kavga-dövüş olmaktan

Ben alışığım yorgunluklara

Kanlı dünya, kinli dünya

Yangın-yalaz, yalan dünya

Üstüme fazla gelme

Yetesiye soldurdun, otur kına yak

Ben alışığım solgunluklara

Dağlar azdırırdı beni evvelden

Aşk'a cüret ettirirdi

Nicedir ne öyle dağ, ne öyle aşk

Ben alışığım yılgınlıklara

Emanetim sizde kalsın pembe güllü sandıklar

Ben alışık değilim dinginliklere...

Bünyamin Durali