DİLENCİ

 

bir dilenci gibi kapında
tak tak demirleri dövdüğüme bakma
bir postacı ruhu ile dağıtıyorum mektuplarımı
boşver.

bir selamın olsa yeterdi
bir bardak soğuk su
ya da küçük bir tebessüm
pejmurde de olsam.
değerdi cancağızıma.

zenginliğinden haberdarım
bilirim içindeki o feri
bir alışkanlığa dönüşmesin diye
kovarsın kapından

ama işte;
dilenci yüreği.

 

Yavuz BAŞAK

 

Geri Ana Sayfa Arkadaşına Gönder

Yukarı