ÇİFTETELLİ  

 - şehri’ye -

O tatlı gülümsemen

İsmini unuttuğum bir çiçek

Yüzünün bahçesinde

Nakışlı gözlerinde yakamozlar

Çözülürsün sıkıntının yumağından

Sımsıkı sarılırken yüreğime

Gövdenin ter titreyişinde

Bir kere daha alevlenir aşkım

Dişilik akar bakışlarından

Büyük bir ırmak gibi

Doldurup taşırır havuzumu

Güzelliğin kabardıkça kabarır

Bir sel, bir tûfan olur

Alıp sürükler beni

En büyük acıların ve sevinçlerin

Cennetine

Kirpiklerinin gölgesine sığınırım

Biraz serinlemek için

Dağlardan bir volkan benliğimi

Anlamasan da duyarsın belki

Ne demek istediğimi

Seni oynarken seyretmek

Biraz da sana kavuşmak değil mi?...

II.

Güneş giriverdi odama

Aydınlandı içimin kuytuları

O bunu farketmedi ama

Tutuştu aşkımın suları

Kuşattı beni dört bir yandan

Aramadım bir kurtuluş

Düşüncemdeki gür ormandan

Havalandı yüzlerce kuş

O gitti, kararıverdi dünyam

Biri söndürdü içimi

O benim bitimsiz rüyâm

Kanatlandırır sevincimi

Vereydi saçlarından bir tutam

Saklardım onu ömrümce

Suskun varlığım şarkılanır

Ben onu yanımda görünce

Onunla aydınlanır sabahım

Odur beri sarıp sarmalayan

Gökte yıldız gibi kayan

Ne ışıklı gözleri var Allahım!

Sedat  UMRAN