AYÇA

 

Toplandı aşkın şûrası

Ecdadın gümüş kaplı kılıcı çekildi

yedi ayrı efsaneden, yedi ejder yere devrildi

yedi ayrı dağ geçildi..

Birbirlerine kavuşamayan yedi aşığın başını beklediği

kır çiçeğinin boynundaki sır arması

sularını inatla kızıla boyayan Nil’ e

kurban adandı …adandı da

öyle gebe kalındı Ayça kıza

 

Yol uzundu; güneşin kirpikleri

açılıp açılıp kapandıkça

hararet hem bedeni hem ruhu sardıkça

destanların suları içildi …

Heybelerde serapların ağırlığı

ayazlarda ısınan nasırlarla cilveleştikçe

satır başlarına kafa tutan irinler ki

kanla yara ….Aynı toprakta..

 

Gündüzle gece birbirinin yüzünü okşadı ….

İkide bir Deli Dumrul köprü başlarını kesti

istemem ben akçeyi

aşka ihanet adlı hikayeyi, anlatın, anlatın deyip durdu …

Kayalıklarda Akçakoca başıyla işaret verirken

her kervan bu gece

Deli Dumrul a ihanetleri anlatmadan geçemedi..

 

Hira dağında zikir sofrası açıldı

ak sakallar nur yağmurunda yıkandı

Yıkandıkça pak bir yazgı işlendi Ayça kızın alın semasına

 

Ardından;

zaman sancıların ipiyle kendini astığında

Peygamber sabrıyla dil ısırılırken

şahlanan acılara koca bir feryat gerekirken

hiç kımıldamayan dile hayran kaldı bezm-i alem

 

 

Sevdan ve gururun ikiz bir doğumda, göbek adın

Hintl i gelinlerin eli değmiş narin alnına

oynadıkları çayda çıra.. ve o kara

nazara kör çalmakmış Ayçam..

 

Meleklerin ak kanadı ilk kundağındı senin

Ayçam,

her kalbin biricik kristal vazosu

Göz yaşlarını besteleyeceğiz büyüdüğünde

Azametini sırtlayacak kınına geri soktuğumuz hasetler

kaldır başını Ayça

Ay senin adında

nankör sevdalar parlıyor yalnızlık adasında

 

Güve otlamış hatıraları açma be Ayçam

Zehirle harç olmuş kelimeler sandığına

Kalk, sende bir kilit vur… vur da

Işık cümbüşünde ağma bakışlara tutunan yürekler

dikenleriyle seninde canını yakmasın ay gözlüm..

 

Ayça

gülücüğünde şımaran çaresizlik

her gece gölgen Nilay ın damarlarından akan

taze kanda buluşurken

Aşkar ın elinde titreyen beyaz incilerde

dirilir karanlıklar

ve

ertelenen aşklar donuklaşırken iki göz bebeğinde

susuşlar örülür çaresizlikte..

 

 

Yokuşa sürdüğüm şiirimde mimlenir gurur, sevda

Kaldır başını Ayça

bak, ay senin adında …

 

 

Aşkar: Ayça nın haberdar olamadığı sevgili

Ayça: Ayın ilk günlerinde aldığı yay biçimi, hilâl.

Ümit Zeynep KAYABAŞ

 

Geri Ana Sayfa Arkadaşına Gönder

Yukarı