KIRK YAŞ ŞİİRİ
 

-Cahit Sıtkı’ya-

yaş kırkı bulduğunda

ölümle kolkola gezersin

nisan renkli göklerde

bir uçurtmanın kuyruğuyken yüreğin

birden yorulur düşersin

çalsa kapını bildik bir sonbahar

ve romatizmal bir rüzgar

susturup türkülerini korku selinde yüzersin

yaş kırkı bulduğunda

ölüm hep kollarken seni

gizli gizli sen de onu süzersin

umurunda mı

gençsin / güzelsin

yuvasız bir güvercin gibi savrulurken

ilk boşluğunda

takılır albenisine gidersin

yaş kırkı aştığında

korkma

yorulur da kolundaki ölüm

onu terk edersin

kimbilir

belki yeniden seversin

Eşref KARADAĞ