NEREYE VARDIYSAM KİMSE YOKTU
 

bu gecede yokum ben, sen çocuklarını al da uyu onlar kimsesiz

kalmasın niyet bu olmasa da kabullen doğru olmak zorunda değildir

insan.. beklediğim mektuplarım gelmedi henüz en yakınımdakine bi anda

sinirlendim, bugün kimseye selam vermediğimi hatırlıyorum öylece

bıraktım kendimi doğrusu bu olsa gerek kahveler insanlarla dolu

levent hastalanmış ne yaparsın dayanamıyorum üzüldüm/dışarda

dalgaların sesi yine deniz kumunu kıyısına bırakıyor/

hiç yoktan ateşler yakıyorum bu aralar köşe başlarına sonra alevi sönmüş bi

kömür parçası dolanıp duruyor içimde şu aralar daha çok kendime zararım

herkesin bi sığınağı var bilirsin kazar durur alışkanlık hani bi kaç şey

anlattın ya geçenlerde mahrem yanlar gül soluğu o gün daha çok içime girdin

annem de öyleydi.. / gelirken bazı hallerini toplamıyor insan/

bundan bi yanım annem bi yanım gece

kahvede oturdum levent bi ara geldi sakallarını kestirmiş, himmet 2 çay yaptı

karşılıklı içmek için sigaralarımızı yaktık iyi gördüm himmeti, mahkemeyi

kazandı ya..! ama başka şeyleri almış sızısına konuştu.. o küçük çay ocağına

sıkışıp kaldık yağmur başladı belki meze sofrası belki bi kaç dalgınlık anı

ne bileyim sığınaklar biter mi ben susarım başkaları konuşur / bundan olsa

gerek yakınım ya geceye beni daha çok o tanıdı/

şu an gece oldu.. ben yine yokum

bakıyorum da içime levent gelmiş sonra himmet ...

eminim babam da şuralarda bi yerde olmalıx

Hakkı ÇINAR