KEDER İÇİNDE BİR ANA

I

Dudaklar yansa da dereler soğudu

II

Şarkılar söylüyor tarlakuşu

Geçerken hüzünlü gül sandıkları

Üşüyor anaların gözyaşıyla

Güleç göller,utangaç gökyüzü

Ve reçine kokuyor üzümler

Taneleri iri yar gülümsemesi

Güzdür şimdi anıları okşayan

III

Uçarken mavi gönül kelebeği

Evlendi,çoğalsın diye çocuklar

Ve bitti sevda,savruldu goncası

Ölü güller taşıyor koynunda

Ellerinde boş bir kuş yuvası

Güzel olsun diye meyveleri

Yaşlanan mısıryemişleri,boz alıçlar

Gibi soldu her gebe kalışında

Ah hangi üzgün cephede şimdi

Uykusuz geceleri,can yongası

IV

Bir Yemen türküsü güz bahçesinde

V

Ve o bitmeyen kalp ağrısı

Musa ÖZ