YÜZÜN VURMUŞ SULARA

Kucakta kaldı ağıt kağnıların gıcırtısında

Eskimiş memeler emzirmekten bebeyi

Kulak sağır yürek aşksız gözler kör

Gülümser gibi esner içimdeki kurt

Çekinmez çıkarır takvimden yaprakları

Söz yorgun kulaklarımda gönül hücresinde kilitli

Haset hasret koşmayın beni yağmurlara

Gelişimden haber edin ıraktaki gülleri

Haydi saklandığın gözlerinle gülümse

Zaman aceleci değil hayaller yalancı değilse

Her çocuk korkuların çanını çalar bir kere

Kapandı yanan ışığım sen sonbahardın

Ya tadına doyamadım ya rüyaydı uyandığım

Dönüştüm senin rengine demledim seherleri

Yaşamak da var ama hibe edildi ölüm

Yeminliyim her çiçeği içimde büyütmeye

Gördüm mü görmedim mi var mı yok muydu

İçimde açtığı kapılardan baktım yüzlerce

Vurdumduymaz kalamazdım sudaki gölgelere

Bir çizgiydi çizilmeyen bir daire kapanmayan

Elimden çekme yarım kalır içimde pişmanlıklar

Aşklar fırtınadır gemilerim çaresiz gözlerine sığınır

Her cinayet provasız bir oyuncuk düşlerde

Sıcağın terletir pencereyi soğuklar gelmeden önce

Benzemiyorsun kimseye yüzün vurmuş sulara

Zeynel ÇOK