ŞAİR HER GECE ÖLÜR

okyanus inliyor gece yarısı

balıkçının birini vurmuş maviler

kupesteden bakıyor geçmişi

kıyılara sarap dokuyorum

diniyor kumda yalnızlık fırtınası

ellerim pullanıyor birden

gözlerim uçurum karası

karanfillerim uyuyor

saksısı türkü dolu

gözleri açıkken

dönmeyen çark

dönüyormuşcasına mutlu

bilseler... ahh bilseler

uçurtmalar gaz kokulu

okyanus bölünüyor gece yarısı

gemiler batık

kaptan ağlayamıyor

kirleniyor seyir defteri

başucunda yarım kalan

kadeh/şiir/sigara

-ay yarim-

terkedilmiş gece

rüzgarın hecesi yok

sessizliğe çizgi

aralanmış kapı

şair uyuyamıyor

ölümün kimsesi yok...

Aynur DURSUN