ÖZLEMEK

Özlemek nasıl bir şey yeni anladım

Tanımı olmayan bir acı çekmekmiş, şaşırdım

Özgürlüğün içinde prangalara vurulmak

Ben her zaman üzülürüm sanırdım, yanıldım

İçten içe çürümek bir çeşit ağaç gibi,hep onlara bakındım,

Bakındım da buna nasıl katlandıklarına akıl erdiremedim.

Günlerce kapandım odama resmine daldım,

Daldım da şu çırpınan yüreğime söz geçiremedim.

Bir umut çaresizliğin kucağında, günlerce bununla yaşadım,

Korkularla baş başa rüyalardan sonra uyandım.

Bazen kendimi, bazen de seni suçladım,

Yine de bir dermanın bulamadım.

Özlemek nasıl bir şey yeni anladım.

Sözlükte ise buna bir yer uyduramadım,

Susuzluktan kana kana içilen bir zehir gibi,

Gördüm ki özlemek;

Acılar içinde kıvranırken bir türlü ölememek…

Mehmet Fatih GÜNER