LAL OLDU DİLLERİM... SEVDADA MIYIM?
 

…Kayaların ucundaki uçurumlardan

Toprağın kavuran,sıcak göğsünü yararak

Bir çınar ağacının kaidesinde esen

Asi, yalaz , divane rüzgar

Bir şiir sürükledi bana…

Kımıl kımıl yıldızları asıp ta gök kubbeye

Geceleri ebruli boyamışsın

Sarsak ayı çıra gibi tutuşturup

Sürükleyip mehtabı ucundan birbiri ardı sıra

Sunmuşsun yoluma beyitler boyunca

Daha önce geceler kara değil miydi?

Çekeleyip kuzları eteklerinden yana yakıla

Güneşi nasıl da asmışsın semaya

İki büklüm, yorgun, yılgın denizleri

Çağıl çağıl ırmaklar gibi coşturmuşsun

Elini uzatıp hazan bulutuna

Nisan yağmurunu adamakıllı gürletip

Ağustos böceklerinin çatlak sesleri eşliğinde

Yağdırmışsın bir kırlangıçdönümü ikindisinde saçlarıma…

Daha önceleri mevsimler hep bahar mıydı?

Dağları sıralayıp irili ufaklı

Akşam sefaları açtırmışsın tepelerinde

Kırmızından, sarısından, beyazından

Terk edip renklerin lisanını

Mavi gördüğün yere çizmişsin resmimi

Buzul-mavi, billur-mavi, yeşil-mavi

Karasından mavi, bir de susturmuşsun ismimi

Gözlerime kameri doldurup

Günbatımı kıyılarımı, ağır aksak gölgemi,

Alâimisemanın inadına alevlendirip, nakşederek

Yangınlara mı sürüyorsun yüreğimi?

ASYA