KAÇIŞMALAR

--sen.

--sen olasılıklarının imkanlarını yargılayan zamansız bir kaçış;

--sonsuz bir yalnızlığa koşan

--yersiz bir inkara meylederken...

--ben.

--ben imkansızlıkların pençesinde umuda inat bir serzeniş...!

--umursamaz bir yalan,yalan bir dil, kaçışan bir çift    göz,tutsak bir yüreğe boyun eğen...

--oysa sen.

--sen hayatının baharında incecik bir fidan iken...

--ve ben. kaba bir işçi postalı...geçmişim karşına ,küçücük bir bakışına bile direnen gönlümle,

--zamana inat yüreksiz bir kaçış içinde...

--sen. --sen hiç suç işlememiş,hatta görmemiş gibi,şen...

--hiç doğmamış kadar masum,mutlusun sen...aslını bilir misin neden.

--ben.

--ve ben tüm cürumları işleyen...maşuğun diline kurban...

--ve herşey benim yüzümden...

--sen.

--sen misin? tabiki değilsin...işte sen...

--ben.

--ve ben saydam bir küre iken yüreğim...

--tüm renklerini bir çırpıda gösteren, kaygısız bir sersem,büyük bir güven, kösnül kasıklarımızın savurduğu yerde beklerken...

--sen.

--sen kilitli bir zindan... karanlıkta yol bulmak, çözümsüz bir düğüm oluveren,

--uçup giden...

--zamana saklanmış, hafızanı kurcalayan küçük bir anı, acı bir zaaf: ben...siyah beyaz fotoğraflarının yüzü lekeli karakteri.

--kolumu omuzuna koymuşum bak.\"belliki samimiymişiz. bu kimdi?...\"

Umut MERSİNLİ