|
Unuttuğum
ne varsa, adını uzaklar koydum...
Bırakmadan
açık kapı, hezeyanlar içinde kayboldum.
Avuntu
beklemedim hatıralardan,
Gökyüzüne
bakıp ağlamadım.
Çağırmadım
papatyaları imdada,
Kuş
kanadında haber gözlemedim.
Ağlayışım
kendimeydi; yalnızca kendime...
Sığınıp
kendi yüreğimde kendime,
Sonsuz
suskunluğa uyudum.
Gönül TUNCER
|
