SEVGİSİNDE YOĞURDU BENİ DÜNYA

Bir fidan gibi eğildim yıllarca

Bir dere gibi aktım çağlarca

Yağmur oldum saklandım bulutlarda

Sevgisinde yoğurdu beni dünya

 

Çocukken uçurtmalar uçurdum kırlarda

Çiçekler topladım koştum oynadım

Güneş açtı gölgesinde saklandım çınarın

Unuttum ne demek olduğunu derdin acının

 

Kimi zaman ağladık kimi zaman güldük

Ama hep sevgi dedik mutluluk dedik hiç yılmadık

yardım ettik darlar hiç bıkmadık

Yıldızlara uzandık ama ulaşamadık

 

Kararınca gökyüzü bazen korktuk

Ama sevgi hep ışık oldu yolumuza

Yelken açtık rüzgara götürdü bizi uzak diyarlara

Sevgisinde diyorum sevgisinde yoğurdu beni dünya

 

Kimi zaman ekmeği kimi zaman emeği paylaştık

Derdi tasayı acıyı kaderi paylaştık

Kimi zaman kardeşliği sevgiyi gülmeyi paylaştık

Kim zaman dalgalarla rüzgarla yarıştık

 

Belki kısa belki uzun bir ömrü geçirdik

Geçiciydi bunu bile bile geldik

Yunusu hiç dilimizden düşürmedik

Dostun evi gönüllerdir gönüller yapmaya geldik

                                             Deniz ATALAY

Bir Önceki Sayfa...

Yukarı Çıkmak İçin...