|
hikâyesi hikâyeme benzeyenler için
I.
pembe
bir güldür tebessümün
acının
ansızın olgunlaştırdığı
masum
bakışlarına iliştirilmiş
annesinin
kirpiklerinden süzülüp
yüzünün
yapraklarında karar kılan
- şebnemler hâşiyedir
zaman
bağrı yanık annelerin
yetim
gönüllerinde çağlayan ırmak
ateşin
eritemediğini
sabırla
eritendir
- ağıtlar kâfiyedir
annen
rüyalarda yaşar onu
sense
yaşayan bir rüyasın annesinin gözünde
sormamıştır
sana kimse:
sen
kimsin?
ya
rüyân nedir?
- hayaller hafiyedir
I.
-sana
yakışmaz ağlamak
artık
yaşamana bak-
diyene
kulak verdin
gömdün
acılarını Lezgi kabristanına
bir
pembe gül oldu avuçladığın toprak
kokladın
ve sürdün yanaklarına
- ağlamak nâfiledir
bir
koşuydu ayrılık
gül
kokulu, toprak tadında
bir
şarkıydı yaşamak
uşşâk
makâmında
yaşayarak
öğrendin hayatı
koklayarak,
tadarak...
-
şiirler mersiyedir
sahile
çöreklenmiş
demiryollarına
bakarak
asırlarca
susardın
bunaldıkça
insanlardan
anılara
kaçardın
- tahattur maziyedir
III.
sessiz
filmlerden siyah-beyaz
koşarak
çıkagelen
baban
saçlarını okşarken
hariçten
bir korna sesi
ya
da annenin ılık nefesi
çekip
alırdı seni
uyanıkken
daldığın geçmiş zaman düşlerinden
- hüzünler âsûdedir
nüksettikçe
acıların
tenha
gölgelere sığınır
tebessümler
takınırdın
çiy
taneleri vermeseydi ele
pembe
gülü nasıl tanırdım?
- saklanmak beyhûdedir
Fatih
OKUMUŞ
|
