|
Karanfilin
bir avuç toprağa hapsedildiği
Taş
irisi balkonlarda yaşamışız aşklarımızı
Çiçeklerini
sayamadığımız vadilerin edasıyla
Gösterememişiz
yüreğimizin atışlarını
Görememişler
sanmışız
Suçlar
bakışlarla
Okyanuslara
yelken açmamışız
Kağıttan
gemiler yüzdürdüğümüz
Su
birikintilerinin aldatısıyla
Yıldızlara
uzatmışız ellerimizi
Koparamamışız
tek tane bile
Defterimize
hatıra
Tüm
zamanlarımızı boyamışız
Küçük
zaferlerin
Ürkek
fırçasıyla
Oysa,
yüzlerce bulutun yağmuruyla
Islanmalıydı
dünya
Her
damlası da özgür aşklara
Aslıhan ERDOĞDU
|
