|
bahara
güz kadar yakınken
tutulmayan ellerimin sıcaklığını
farkediyorum
önce
yeşili sevdiğini sandı
güvenilir
rahatlatıcı bir yanı vardı
bakındı
bana doğru geldi bakışları
ne söylemek istediğini anlıyorum
nedensizken
soru sormanın anlamı yoktu
saçlarının renginin
farkedici yanını görse
kızıl yerine siyahı
tercih ederdi
belki
fesleğenmiş
reyhan
şaşırdım
yaba’nın
ne olduğunu
hangi dilden alındığını
düşününce
‘yok
mu’ dedim kendime
‘daha
önemli uğraşacak şeyin’
korkuların
boş geçen zamanın ardından geldiğini
yalnızlığın
benden gelip bende yok olabileceğini
ne
varsa üzen beni
hepsinin
bir bir benim ellerimde doğduğunu
kabullenip
kabul
edip
öpüp
başıma koymalı
doğrulmalı
gecenin
içinde
güçlenmeliyim
Üzeyir
ÖZKAN
|
