İSİMSİZ

Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Senden önce hiçkimse olmadı yüreğimi paylaşan

Gökyüzüne baktığımda 

Senden önce hiçkimseyi görmüyor,

Hiçkimseye şiir yazmıyordum. 

Gecelere katran bulaştırmıyor,

Bir gülü özenle koklamıyordum.

 

Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Ben sende imkansız aşkımı besteledim 

 

Gideceğim dediğim halde 

Buralarda kalmanın acısıyla yanarken 

Sana umutsuz zincirlerle bağlamıştım yüreğimi  

Zor olanı başarıp hayatı yenecektim

İçinde ikimizin olduğu bir resim yapacaktım. 

Karanlıklar içerisinde kıvranırken, 

 

Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Ben sende imkansız aşkımı besteledim. 

 

Sensizken çocuklar gibi ağladım

Gülmeleri unuttum hüzün çiçekleri toplamaktan

Sonbaharları bekledim göz yaşlarımı perdelemek için 

Sensizken her kabahati kendime biçtim

Boş ümitlerle bir köşede kendi sefilliğimi seçtim.

Tıpkı göçmen kuşlar gibi gitmeleri denedim

Her ilkbaharda ben sana tekrar geldim.

 

Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Ben sende imkansız aşkımı besteledim.

                                                                 Fatih KUYUCU

Bir Önceki Sayfa...

Yukarı Çıkmak İçin...