|
Oysa,
Ütopik bir sevdadır benimki
Varlığı, yoklukla bir
Ne sesim ulaşır sevdiğime
Ne elim eline değer
Ve gün geçtikçe
Zayıflar bu biçare aklım benim
Gün geçtikçe
Artar kafamın içindeki uğultular
Bir kurt, içinde beynimin
Hiç durmaz, aklımı zorlar...
Oysa,
Ben umuttan gemiler yüzdürürdüm bir vakit
Nehirler kan kırmızısı akar iken
Umuttan gemiler,
Sevinçten yelken...
Şimdi uzaklardan
Böyle ağlamaklı
Geçip giden gemilere
Bakar
Korkarım
Sanırım ki
Bir fırtına çıkacak aniden
Sanırım ki
Ummanlarda yitecek yine düşler
Böyle başım yine
Arasında ellerimin her akşam
Böyle bakışım,
Hafiften hüzzam...
Sevdalımı sormayın martılar..
Sormayın!
Hem inci tanesiyim onun
Kalbinin sarayında tahtım var
Camdan kafeslerde korur beni
Sonra git der,
Maviliğe uçurur
Hem de küser
Bir güleç yüzü
Esirger benden
Sitemle,
Kalbimi yerden yere vurur...
Bir muammadır bizimki
Bu aşk hem öldürür,
Hem hayata umut doğurur
Oysa,
Ben bu hayatta
Hiç yaşamadım
Kaçıp gitti
Kendi gölgem bile!
Bir yüktü zaman omuzlarımda
Olmadı, taşıyamadım!
Oysa,
Ben normal değil(d)im...
Bakmayın bu size benzeyişime
Aynı göz oluşuna bakmayın gözlerimizin
Ben neler neler görürüm karanlıklarda
Ve nasıl da kamaştırır gün ışığı gözümü..
O deli aydınlıklar..
Karanlık aydınlıklar..
Bir kurt,
İçinde beynimin
Hiç durmaz,
Aklımı zorlar...
Ebru ERDİNÇ
|
