YERLE GÖĞÜN SEVDASI

Yerle göğün sevdası,

En kara sevda kimindir deseler

Tereddüt etmeden derim ki, yerle göğün sevdası

Kara sevdadır,

Yalındır,

Beklentisizdir,

Bilirler, herkes bilir yerle gök kavuşmaz

Ama umut ederler kavuşmayı,

Hep uzanırlar birbirlerine gece gündüz,

Çiçekler sunar yer rengarenk, yıldızlardan yorgan serer gökyüzü

Bazen sevinçten bazen hüzünden ağlar gökyüzü

Ardından çağlayanlarıyla çağlar coşar, börtü böcekle şakır yer

Bazı anlar vardır hem yer hem gök hüzündür

O zaman düşünürsün ayrılık zamanı mı?

O zaman düşünürsün kavuşmak imkansız mı?

O zaman düşünürsün her sevdanın çekeceği çile midir?

O zaman düşünürsün adalet nerede?

O zaman,

Uzağa,

En uzağa,

Ufka bak...

Yerle gök hep kucak kucağa...

Adem MELEKE