DAĞLARIN EFKARINDA

ağlıyorum,

ama anlamıyorum ayrılığı,

yani taşıyamıyorum yalnızlığı..

her şafak sökümünde

her güvercin ağıdında,

bir yürek daha düşer ellerimden;

dağların efkarında...

gurbette olunca akşamlar

bütün dertlerin otağında

bir de sen gelince aklıma,

kaçar bir bir ümitlerim;

ufuk kızıla boyandığında...

iç çekişmelerimdir bu satırlar,

karanlığım, aydınlığım ve hatıralar..

sen gidince karanlık, döüşünde masmavi;

bir avuç gökyüzü yüreğin kadar...

Kamil AYDIN