 |
 |
GÜZ YORUMCUSU 3 |
|
Nefesimin külünden yeni bir türkü yükseliyor Fırtınalar dövüyor suskun dudaklarımı Işığa açılan söğüt dallarından ay kokulu kelimeler dökülüyor Suyun ayak sesinde patlıyor üç aykırı kardelen
Kurşun harfler dizen bir tipo makinesinin altında Ölüm ve intihar üzerine ağlıyorum kelimeleri Gizli ve soğuk cesetleri yeniden kurşunluyorum Ağrıyan yanlarını yorumluyorum acının Kuduz bir köpek kemiriyor sanki bedenimi
Her şey gidiyor ve her şey Külrengi sokaklara atarak yoksul bakışlarımı Bir tek aşk kalıyor sesimin bozkırında
Yakıcı bir nefesle içiyorum sevgilinin soluğunu Titreyen yüreğimde ölümün çürük eti Kafesine sığmayan dilimde beylik kelimeler Ve kelimelerden gizlenmiş azametli bir şiir
Kanser gibi kemiriyor damarımı ayrılık otu Nasıl düşerse şehir Öyle düşüyor kalesi ıskalanmış günahların
Patlıyor damarımda biriken ateş Korkuyu, korkarak yeniyorum korkudan Seslendikçe düş bozgunu adını Sevgiliye dönüyor bütün insanlığın yönü Telaşlanıyorum
Oysa her şey gidiyor Ilık bir alev düşüyor yalnızca gözlerimden Geriye bir tek aşk kalıyor Ve rüzgar yemiş inmeli bir şiir
Bir bozgun yaşıyorum tam da burasında kelimelerin Gizlerimi okumaya çalışan gözlerden kaçıyorum İri kıyım bir hammala yüklüyorum sözlerimi Aldırmıyorum. Biliyorum, nasılsa kalbim kanamalı bir hasta. Ne çıkar herhangi bir üçüncü sayfa haberi olmaktan?
Kitabı açtım, Bir su gibi aktığını gördüm kelimelerin Tövbe ettim eskimiş yanlarına yalanların Bu şiire kafiye arıyordum, bıraktım
Ben duruyordum, oysa gidiyordu her şey Eskimiş yanlarıma dokunaklı bir türkü kalmıştı yalnızca Bir de pencereden uçuruma sarkıttığım ip
Bu şiirin bittiği yerde vuracaklar beni tanrım Düştüğüm çukurda birikecek cüzzamlı tenha kalabalık İnkarcı ve lanetli gülümsemeyle içecekler kanımı Al yüzlü çocuklar çınlatacak yarım kalmış düşlerimi Sevgilim ellerimi ölümün gölgesinde tutacak Paslı bir siyaha çalacak gökyüzü, şimdiden görüyorum Bir bıçak saplanacak tam da gözbebeğine şiirimin
Oysa öperken şiirden parmaklarını sevgilinin Sırılsıklam kelimelerdi dilimin tattığı çağlayan Sanki bahardı nefesime karışan buğusu yüzünün
Her şey gidiyor tanrım Kanlı ıslıklardan dökülen ninniler bile Şehrin izbe sokaklarında yatan çocuk cesetleri
Deniz dolusu çirkin yüzler İlkyazı beklemeyen aceleci bilekler Ölüm ve intihar İ n t i h a r v e i m t i h a n!
Her şey gidiyor Tanrım Geriye kalan sadece bu kuru şiir Ve sürekli kanayan o ince yara...
|
