 |
 |
GÜZ YORUMCUSU 11 |
|
el sallayarak bütün eşyalara bütün insanlara öylece gelip geçtim birden kayboldum kendi sesimi bulamadım kendi sesimde kayboldum derin bir uçurumda bağırdım bağırdım kendi sesimin yankısından başka bir ses karşılık vermedi sesime korktum sanki herkes elimi bırakmıştı sanki hiç kimse bir daha evet bir daha ses vermeyecekti sesime kan ter içinde uyandım dua ettim ellerimi açtım arşın en zirvesine kadar dua ettim hamdettim şükrettim bir daha uyudum serseri bir kurşun gibi şakağıma saplanan uyku yeniden alırken beni kollarına sen çıktın derin bir uçurum gibi dudağımın kenarından tebessüm ettim sana tuttum yapraklarını okşadım ve ondan sonra cennet bahçesine döndü uykumun mekanı gülümseyerek çıtım sabaha
sabahın kampanası çalarken gecenin bitkinliğinden çıkmış ir derviş gibi düştüm yollara sana geldim
merhaba
|
