 |
 |
DÜŞ ÇINARI 20 |
|
Biz, bazılarımız da aslında memnun kalmışızdır bu durumdan. Çünkü fazla şekerli canımız artık sıcaklardan bunalmıştır. Serin bir hayatın keyfini sürmek de başka olacaktır onlar için. Artık oflamaz puflamazlar sağlarına sollarına bakıp. Daha çok da canlarından bezmiş bir vaziyeti atarlar üstlerinden. Salına salına yürürler sağda solda. Zaten onların işleri de hep sağda veya soldadır. Bu sanki bir kural olmuştur, vazgeçilmez bir kural.
*
Eee, sağda solda ne dolaşıyorsun bakalım deriz ya birilerine, öyle işte. Bir kural gibi.Yahu ne dolaşıyorsun doğuda batıda demeyiz de illa tuttururuz o adeta klasik olmuş benzetmeyi. Haydi bakalım isterseniz birazda ortada dolaşalım bakalım ne olacak. Ortada olunca kötü bir şey olmuş gibi olmakta. Yani abes bir şey gibi. Ortada olmak ta nedir canım? Ya orda ya burada olacaksın tarizi de başlar böylece.
Ortada olmak!
Orta bir millet olmak!
Orta bir insan olmak!
Yok, yok bu pek makbul görünmemiş olacak ki bir surat asma ile karşılaşmak kaçınılmaz oluyor. Neden peki böyle oluyor? Illa da bir ayrım mı olması lazım? Yoksa bir aykırılık olsun için mi bütün aykırı yakıştırmaları icat etmek gerekiyor?.. Hayatı neresinden tutacak olsun ki işi gücü rast gitmeli insanın. Kendini sağlam bir zeminde yürüyor olmalı olarak görmek. Yani kendi olmalı bir yerde. Hayır, hayır bir yerde değil, her yerde öyle olmalı. Yoksa tadı kalır mı işin, yoksa havası hava olur mu hiç? Tuhaf işte! Tuhaflığın ne kadar işe yarıyor olduğunu da böylece açığa çıkarmış olmak da önemli elbette. Hani bu üzerinde yaşadığımız zorlu zamanın bize ne açıklaması olacak ki diye beklememek gerekiyor aslında. Zorluğu zorluk olarak anlamadıysak artık neyi ne olarak anlayacağız ki?.. Bunun ardından gelenin ne olacağını da bir kalemde saf dışı edecek sermayemizde tükeniyorken kayıtsızlık tezleri arasında…
*
Bana ne oldu böyle demek için hiç vaktimiz var mı acaba?
Yoksa bütün vakitleri saatlerimizin kadranına hapsedip öyle mi çıkıyoruz dışarıya. Bir anlaşılmaz karşı duruşun karşısında ne yapıla bilinir ki? Susunca sanki yağmur dinecek mi? Sanki burada kalmak için bir direnişçi gibi direnecek yüreklerimizin var olduğunu mu var saymalı?.. Nerede o rüzgârın bereketi?.. Bu sonbaharın kendini bile- isteye ortaya koyduğu, daha doğrusu ortaya çıktığı zamanda? Haydi dilimizi, dişimizi de bağlamaya gidelim birazcık ne olacak bir bakalım!.. Sesimizi de kısalım biraz, o hiç olmayan sesimizi! Çuvallar dolusu nefesimizi de tutalım oldu olacak bu güzelim yağmurların üstümüzü başımızı sırılsıklam ettiği günlerde.
*
Yağmur yağdı böyle oldu.
Yağmur yağmadığı zaman başka bir şey mi vardı dağarcığımızda?
Walla ben bilmem. Walla durup dururken olmuyor bütün bunlar. Elbet bir nedeni, bir cehti, bir arzı olmalı değil mi ama?.. Kendinden menkul olamaz tabii. Isteği, arzusu, merakı, iştaha sı önemlidir muhatabının. Muhatabı bir alış verişin peşindeyken ardılların da bu alış veriş ile ilgileri vardır doğal olarak. Yani hiç yalnız bir şey yapılır mı? Bir başına bir şey! Asla!.. Evet asla bir şeyi yaparken yalnız olduğumuzu söylemek doğru değildir. Yalnızlık olunan şey yalnız değildir.
Ne diyecektim peki?..
Yağmur yağdı aşikar.
Ramazan geldi hoş geldi…
|
