|
|
|
Haydin Namaza!
Öyle günahlar vardır ki, Allah yolunda bedenen
çalışmaksızın affolunmazlar.
Öyle günahlar da vardır ki, gecenin bir vakti sıcak yatağı
terkedip Allah yolunda gözyaşı dökmedikçe affolunmazlar.
Öyle günahlar vardır ki, affolunmaları bir yetimin başını
okşamaya, bir insana gülümsemeye, hiç tanımadığın birine merhaba, günaydın
demeye bağlıdır.
|
 |
Bazı günahlar, İslâm ülkesinin sınırında nöbet tutmakla silinir
ancak. Bazı günahları, tabir caizse “kan temizler”.
Günah, insanın içinin almadığı, başkalarının muttali olmalarından
rahatsız olduğu şeydir. Günah insanın sakladığıdır. Günah leke demek değil mi;
is, pas demek değil mi? Tevbe eden, hiç günah işlememiş gibi değil mi? Tevbekâr
şeffâf adamdır işte bu yüzden...
Günah isi varsa, tevbe pınarı da var şükür. Şu hava kirliliğinde
ise bulaşmamak mümkün mü? “İnsanın evinin önünden akan bir ırmak olsa ve ırmakta
günde beş kez yıkansa, vücudunda kir barınır mı?” Beş vakit namazı namaz gibi
kılanın da benliğinde günah mikropları yuva tutamaz. Doğru, üstüne toz bulaşır,
ayak sürçer diz yere değer, denge bozulur eller çamura bulanır; ama ne gam!
Irmağını koynunda taşıyanlar kalplerini dönüp dönüp suya tutmaktan bıkmazlar.
O su ki hayattır; beş vakit namaz da, aralarındaki günahlara
keffarettir. Sabah namazı gecenin siyah pelerininin örttüğü günahlara
keffaret... Öğle güneş yükselirken kalp aynasına düşen kara lekelerin cilası.
İkindi bambaşka. Meleklerin devir teslim vakti. İnsanın dünya telaşına en çok
daldığı, dolayısıyla ise pasa en çok battığı vakitlerin nuru ikindi. Akşam bir
dokunuşuyla lekeleri söken vakit.
Yatsı muhasebe... Yatsı vaktinde mümin, adeta kalbini aheste
aheste yıkayıp durular ve günlük kâr zarar hesabını yapar. Bunu yapmayanda hayır
yoktur. Bu hesabı yapmayan ziyandadır. Bu hesabı yapan ve gündüzün kirini barını
tevbe iksiriyle söküp atan felaha ermiştir. Günah pasını biriktirip, günü gününe
silmeyen; kalbini kararttıkça karartana, içindeki nurun ferini söndürene
yazıklar olsun! Zamanla o kalp öyle bir bar bağlar ki, bütün şeffaflığı gider,
hacerü’l-esvet gibi kapkara kesilir.
Öyle günahlar vardır ki, kişinin eşine bir gül vermesiyle silinir
gider. Bazı günahları, kişinin oğluyla futbol oynaması veya kızıyla bisiklete
binmesi, çocuklarına masallar uydurması affettirir.
Bazı günahların lekesi, Allah yolunda binbir meşakkatle sefere
çıkmak, bazen hicret etmek, bazen sürgün edilmekle silinir.
Bazı lekeleri çıkarmanın yolu eşinin dırdırını ya da afrasını
tafrasını çekmektir; iş arkadaşına, dava arkadaşına, ortağına, komşusuna
tahammül etmektir.
Bazı günahların panzehiri, tam da eli sıkışıkken, kendisi ihtiyaç
içindeyken îsâr atına binerek varlığını Allah yolunda sarf etmektir. Evet budur.
O günahı başka türlü affettirmek de mümkün değildir. Çünkü tevbe günahın
cinsindendir.
Bu yüzden ibadet ve hasenat da türlü türlüdür. Ama namaz bütün
ibadetlerin bir örneğini bünyesinde barındırması hasebiyle günahların en büyük,
en güçlü yıkayıcısı, silicisidir.
Öyleyse haydin namaza!
|