 |
 |
BEYAZ KÖŞE 8 |
|
ebubekir’in olup mağarada ali’n olup yatağında seni hatice’nin kalbinde, aişe’nin dilinde, zeyneb’in gözlerinde buluyorum
doğan günde, ayın ondördünde baktığım her yerde seni görüyorum sen varsın zamanın ve mekânın ötesinde aşkın coğrafyalara hayat bahşediyor
sevdanla tutuştu hicaz çölleri rahmetinle dirildi anadolu, mezopotamya gel ey mısır’ın nil’i medine’nin gülü sevgili
nûruna pervane kesilen bendene bir bak bedenini yak, ruhuna bir çift kanat tak gözyaşıyla yunmuş, kan rengine boyanmış sana ey gönül ikliminin meliki sana bu adak kapında çağlarca ağlayacak “Hâk-i pâyine yetem der ömrlerdir muttasıl Başını taştan taşa vurup gezer âvâre su”
b. huneyn’i hatırlar mısın ya resulallah? sen hak elçisin bunda kuşku yok sen abdulmuttalib’in yetimisin gel ey kureyş’in emini barışın zeytini kavganın en önde gideni şehadetin duvağı açılmadık gelini sevgili
c. “ve’d-duhâ”yı ne çok severdin! yarana merhem diye sürerdin geceyi yük tutma vakti gündüzü sefer bilir ahreti dünyaya mekke’yi miraç’a yeğlerdin
gel ey, âmine’nin mustafâ’sı ibrahim’in duâsı meryem’in isâ’sı mesih’in haber verdiği sevgili
|
||||
