|
|
|
Sevgilim İstanbul
ne kadar da İstanbulsun sevgilim
saçların Haliç kızılı gün batımında
Marmara mavisi gözlerin
ellerin minareleri Süleymaniye’nin
|
 |
sevgilim, İstanbul silüetin
inişlerin, yokuşların
kıvrımların, nakışların
İstanbul’u görüyorum seni seyredince
İstanbul’da yüzerken seni seviyorum
Bizans artığı bir taşa dokunsam
biliyorum, bir dişin sızlıyor
loş bir sarnıcın nemli havasını çeksem içime
ürperiyor bütün vücudun
sislerin ardında nazlı
tüllere binmiş uçan bir
gelin olduğun sabah
seviyorum seni İstanbulum
aşk mümkün olmayandır
lakin masal, muhali farz kılan iksir
|
