 |
 |
BEYAZ KÖŞE 8 |
|
hasan’la hüseyin’in annesi ali’nin sevgilisi
ne olur sen ağlama ey fatıma biz ağlayalım ağlanacaksa
b. sen muhammed’i yıllarca seyrettin kaç kez tuttun elini gözlerin gözlerini her sabah, her akşam ziyaret ederdi dudağın alnına değer o da seni alnından öperdi
fatıma ey fatıma sen olsun ağlama biz lâyıkız ağlamaya
ey muhammed’in gözdesi ümmetin seyyidesi çağların görüp göreceği güzeller ecesi ağlamak bile yakıştı sana
ama ey fatıma sen ağlama ne olur sen ağlama ne olursun ağlama
c. fatıma ey fatıma ey kadınların en iyisi sen aç kalır doyurursun miskini yetimi, esiri o âyet senin için indi
fatıma ey fatıma altın zincirin imâmesi üç boyutlu aşk âbidesi muhammed’i, ali’yi, hüseyin’i bağrında taşıyan bereket ülkesi fırat’ı, dicle’yi, nil’i göğsünde saklayan rahmet çeşmesi sen ağla
fatıma ey fatıma ne olur sen ağla ne olursun ağla saçlarını dağıt, bırak rüzgâra toprak ol sürgün ver, ırmak ol çağla ey saadet güneşinin pervanesi çile bülbülünün altın kafesi şiiri en hazin şarkının güftesi sen ey nağmesi en içten ağıtın bestesi kâinatın kadın efendisi sen olsun ağla
fatıma ey fatıma yaşaması / bir sevdâ gösterisi ölmesi / özgürlük denemesi sevgisi / gün değmesi yüz çevirmesi / yıldızların kararıp dökülmesi ah, tarih ötesi aşkların tarihteki izdüşümü, âtideki gölgesi ismi en gerçek rüyâların, hülyâların simgesi çağların gerçeği çağın hayâli zamanın özlediği, mekânın gönül verdiği
fatıma denildi adına ey altın çağın kutlu çiçeği medine’nin gözbebeği gırnata’nın yitirdiği istanbul’un özlemi kızıl akşam tüllerinin gizlediği gündoğumunun gösterdiği kadınlığın zirvesi çağın yitik hazinesi
fatıma ağla sen fatıma ey fatıma ne olur sen ağla ne olursun ağla
|
||||
