 |
 |
BEYAZ KÖŞE 8 |
|
dudaklarımız âyetlerle kıpırdar gözlerimiz işâretine bakardı bedir’de, uhut’ta, hendek’te melekler aramızda kanat çırpar mus’ablar, hamzalar şehadete koşardı
sen düşerdin önümüze, gönlümüze seni seyrettikçe sıkıntımız kalkar sevdikçe imanımız artardı
b. “bugün merhamet günü” demiştin fetih günü sancağı sa’d’den alıp oğluna vermiştin yol üstüne yavrulayan köpeğin başına nöbetçi dikmeş mekke’ye kansız girmiştin
o gün süheyl’i gördüm ya resulallah hani şu, hudeybiye’de adını sildireni savrulan zülüflerinden bir demet gül kapmaktı umudu eliyle kumları eşeliyor, sanki tel tel saadet topluyordu
|
||||
