 |
 |
BEYAZ KÖŞE 8 |
|
b. arkadaşına “üzülme; çünkü allah bizimle!” deyişini işittim sana ulaşmamı engellediği için ebubekir’e eziyet veren o yılan bendim
gel ey mekke’de çoban medine’de komutan cennete sultan dünyaya elçi sevgili
c. talaa’l-bedru aleynâ yesrip’te olay var yesripliler ayakta kadın çocuk genç ihtiyar herkes sokakta
“muhammed geliyor” diyen bir yahudi yesripliler muhammed’i hasret kalınan bir gelin gibi uğruna çöllere düşülen bir leylâ dillere düşülen sevgili gibi yok yok, bu coşkuyu deliliği anlatamaz hiç biri örneği olmayan bir özveri sevgi tufanı, insan seli aşıklar mahşeri, cennet atmosferi... kucaklıyor yesrip muhammed’ini
ve bir şarkı, bir destan yükseliyor ensar’ın dudaklarından göğün katlarına: “talaal bedru aleynâ min seniyyâti’l-veda’ vecebe’ş-şükru aleynâ mâ daâ lillâhi da’”
yesrib’e gün doğuyor yesrib’in gözleri ışılıyor toprak, hava, su bile değişti mi ne? yesrip artık yesrip değil peygamber’in şehri medine...
ey affetmenin zirvesi ademoğullarının en merhametlisi düşmanına bile hayat veren alemlere rahmet olarak gönderilen elçi sevgili
d. kâbe’yi tavaf edişin canlandı hayâlimde göğsün neredeyse devenin boynuna değiyor kimbilir belki de, ağlıyordun gizlice muzaffer kumandan sen değildin sâde bir kul gibiydin buydu büyük zaferin
kâbe’nin kapısına geldiğinde vaktiyle “aman ya ali, bil ki benim için bir kişinin dirilmesi binlerin ölmesinden iyi” dediğin gibi can düşmanlarını affetmenin verdiği sevinçle ensarın evine iman yurdu başkente dönüyordun işte sevgililerinle, fedailerinle birlikte
mekke’yi çok sevsen bile zor zamanda kucak açan medine’yi öksüz bırakmazdın ülkelerin canlı olduğuna mı inanıyordun ne? ey insanların en iyisi sen kentlerin bile kalbini kırmazdın
sen ey mekke’de ezilen taif’ten sürülen medine’de baş tacı edilen istanbul’da özlenen uğruna ölünen güzeller güzeli sevgili
|
||||
