 |
 |
BEYAZ KÖŞE 8 |
|
o sene semâve doldu taştı sâve kurudu kisrâ’nın ondört burcu o günden teslim olmuştu bin yıllık ateş söndü şeytan gökten sürüldü
b. doğduğun gün yeryüzü bunu herkese haber verdi kuşlar o günden beri adınla şakıyordu rüzgâr yâdınla esti durdu allah buyurdu: “göğsünü açmadık mı yükünü almadık mı şânını yüceltmedik mi?”
gel ey âmine’nin gururu ebu talib’in uğuru halîme’nin bereketi hatîce’nin gönül verdiği sevgili
c. annen olmadı senin baban, deden, amcan yurdun yuvan olmadı ne vârisin oldu ne mirâsın dost tutmadın insanlardan sevgilin olmadı ey,
yerin mustafâ’sı göğün mahmûd’u incil’in ahmed’i kur’an’ın muhammed’i sevgili
|
||||
