BİR GÖNÜL YOLCULUĞU 24

Nalan Kara

Yalçın kayalara felsefe tarihinin işlendiği ve bu felsefenin hayatın tam da kendisi olduğu, ‘hayat’ denen şeyin anlaşılma kavgasından öteye gitmediği –düşülen- biryerlerden çıkıp geldin ...

Aşk’ın ayrı ayrı bir kaç bedende de var olabileceğini, onu kullanabileceklerini sananların, sandığından da çok olduğu, olabileceği düşüncesinin kolaycılığı ile kabul edebilenlerin –ama nasıl- bir yafta gibi boyunlarına asıp da gezenlerin, üstelik de hâlâ adına “aşk “ diyebilenlerin, nasıl olup da bir sevdaya eş tutabildiklerine bugün bile bir çocuk şaşkınlığıyla bakakaldığım ve bu şaşkınlığımdan ötürü bir türlü beni anlamaya yanaşmayanların bulunduğu biryerlerden dönüp geldin...

Bir dostluğu kolayca elden çıkarabilenlerin, ama tüm bunlar sana yönelik duyumsamalarımdı diyecek kadar fütursuz olabilenlerin, aradaN geçen onca yılın hâlâ beni unutturamadığını söyleyecek kadar acımasız olabileceklerin ya da tüm o yaşananlar bir “rüya” dan öteye anlam taşımıyordu düşüncesinin kıskacında bütün olanları, olabilecekleri, bitecekleri, nasıl olsaların koynuna sığınıp, daha bugünden gelecek de birgün geçmiş olacak hesabıyla yaşanılan biryerlerden....

Benim bir Milat öncesi takvim sayfalarında kaldığımı anımsatan bakışlarının ne haritalarda geçiyordu adı, ne sebebini ne de zamanını bilmediğin bir yolculukta tek dostun olan, olması gereken, olmalıydı dediğim anılarının hayaleti yer alıyordu birzamanlar gemilerimin en sık demir attığı en kuytu koylarında...

Seninle benim masalım burada başladı işte, apansız kendiliğinden açılıveren bir kapının davetsizliğinde...

Gözlerinin her anlatısı, beyninin bütün kıvrımlarında dolaşan anıların zafer sarhoşluğunu yansıtırken, bilinmeyene gelmekten duyduğun korku ve yitirdiğin geçmişinle avunmaların yer aldı aramızda.. Gökten düşen üç yıldızla birlikte....

Neler bıraktın geride? Sevdiklerin, seni sevenler, yaşadıkların, yaşamak istediklerin, seni yaşamak isteyenler, senin izin verdiklerin, vermediklerin?

--Sensiz --- diye sürdürdün konuşmanı –Sensiz; geldiğim yer çok ıssız! ---Bilmediğin, bensiz gideceğin yerlerde seni bekleyen ıssızlığın daha da büyük olacağıydı..

Bu gününe şekil veren sen değil miydin? Sen değil miydin yaşantıma anlık girip asırlar boyu yok olmayı isteyen? Sen değil miydin renkleri istediğinde gri, istediğinde siyaha döndüren? Döndüğünde her şey –bırakıp gittiğin gibi kalacak— sanmak, sen olmadan, sevdan olmadan –yaşayabileceğimi— düşünmek, -yaşamayı- sürdürmek, sevgisiz, sevgilisiz bir zamanı ---mış--- gibi yaşamak .... Sensiz ama seninle, sevgin olmadan ama sevginle, biraz zamanın dışında ama her zaman senin zamanının içinde. Senin masalın burada başladı işte... Döndüğünde her şeyin –bırakıp gittiğin gibi kaldığını –sandığın yerde. Sıkıca sarılmak bir geçmişe adanmış sevdaya, verilen sözlere; tutulmayacağını bile bile, sabır göstermek özlemelere, dokunmalara, acılara, bir anlam yüklemek paylaşılanlara, yaşanan her şeye ama her şeye.. Her sabah yeni bir özleme uyanmak buz bir gecenin yalnızlığından, sadece kelimelerle, cümlelerde yaşatmak dur durak bilmeyen acımasızca akıp geçen zamanı –kolay-mı sanıyorsun bu ıssızlığa kuşanmayı? Yıl ikibinikinin yarısı... Çıkıp geldiğin yıl geçen asrın son çeyreğinden şekilsiz, görüntüsüz, tozlu, ıssız, ağıtları, türküleri susmuş bir zaman... Biliyor musun diye soruyorsun--- O gün bu gün türküleri hiç dinlemedim ---ben.. Ya şiirler diyorum.. Pera’da peçete üzerine yazdığın sevda yüklü şiirler geliyor aklıma... kim bilir kaç sevdaya daha tanık olan şiirler...

“kelimeler kanatıyor yaralarımı“ Kanıyoruz üstelik, kanatıyoruz...

Beni hiç duymadığını söylüyorum sana... Bir gece yarısı yüreğine kondurduğum öpüşlerimin sıcaklığını hiç bilmediğini söylüyorum.. hangi gece sana ağladığımı, hangi kollarınla beni sarıp avuttuğunu bilmiyorsun, hangi gece seni özlediğimi, anlamıyorsun beni..

Bundan sonrası tanıdık cümlelerle devam ediyor, tanıdık bir senaryonun eşliğinde..

Çıkıp gidiyorsun bir kez daha döndüğünde —her şey bıraktığın gibi kalacak— sanarak..

Hoşçakal

Seni öpereim, yüreğini de...

Ana Sayfa Köşe Yazıları Arkadaşına Gönder