 |
 |
MÜREKKEP LEKESİ 53 |
|
Şiirlerini fransızca yazmaya başladığında henüz bir çocuk olan Puşkin, sürgünlerde geçecek yıllarının sebebi gerçekçiliği ile pek çok edebî şahsiyeti etkileyecekti. Dostoyevski’ye göre o, gelecekten bir haberdi. Bir düelloda vurulduğunda otuz-sekiz yaşındaydı. İlk şiiri “Toly’nin Destanı”, başyapıtı “Yevgeni Onegin”di; dizelerinde de Voltaire’ın izleri vardı.
En büyük eseri sayıldı “Pantolonlu Bulut”. Mayakovski 1915’te öfkeli söyleminde mütevaziye hiç de yer vermeden, dizelerinde “gitmek”ten bahsediyordu.
“sizleri, ki dalıp gitmiştiniz sırılsıklam gönül işlerine gözyaşı dökerek kaç yüzyıldan beri, bırakıp gideceğim sizleri ...”
Bir baloda Natalya ile karşılaştığında Puşkin, aşk ile bağlanacağı bir evlilik yapacağını henüz bilmiyordu. Yasaklar içinde yaşadı. Orduya girdi. Yazdı.
“Tüm arzularımı yaşadım ben Hayallerime de soğudum artık”
dedi. Ve gitti.
* * *
Çok zaman oldu ben meraklısıyımdır Rus edebiyatı’nın. Daldan dala kona kona okuduğum şahsiyetleri arasındaki bağ beni hep hayrete düşürdü. Birileri birilerinden etkilendi, ama etkiledikleri yeni yollar çizdiler kendilerine. Başkalarının söylemlerinden başka söylemler çıkardılar dillerince. Geride çok söz bırakarak gittiler.
Ben “seksen kavanoz macerası” üzerine yazmaya çalışıyorum onları düşünerek.
“uykusunda rüya gören çocuk ağlayarak uyandı. bir top peşinde koşuyordu dokununca eli yandı. uyumak istemiyordu bir daha. her uyuduğunda top elini yakacak sandı. evdekiler büyümesini beklediler.
kadın sokakta yürüyenlere bakıp düşündü Mayakovski’nin Rusya düşünü. gri göğün altında bir yaz, öğle sonrası düş çöktü. insanlar kalakaldılar.
dizi dizi kavanozlar balkonda konuşuyorken aralarında yolculuk kararı aldılar. -bir macera- seksen kavanozun sekseni özgürlük adına el çırptı. şarkı söyleyerek meydana kadar -uzun bir yoldu bu- yürüdüler. eğer görseydi Puşkin onları cesaretlerine -büyük ihtimal- hayran kalırdı.”
mor leke:
“Tehanu” Ursula K. Le Guin
“... bizler kendi özgürlüklerimiz kadarız.”
|
