 |
 |
MÜREKKEP LEKESİ 42 |
|
... Sana ben’den bir parça verebilmiş miydim hiç, ekilmemiş tarlanın yalnızlığı gibi bir yalnızlık mesela... Ben’den ben’i küçük bir çıkına yerleştirip bir cami önüne terkettim mi içinde küçük bir not: ‘lütfen ona iyi bakın, incitmeyin onu’... Evet ne zamandı, günlerden bir gün olduğu muhakkak aylardan bir ay ve yıllardan bir yıl hatta an’lardan bir an... ‘O gün bugün ben’siz ben’i aramadayım’ desem açılmamış laleler büker mi boynunu... Sana bıraktıklarım yanıma aldıklarımdan fazla... ...................... Neyi niye yaptıklarını bilmiyoruz. Bir avuç insan milyonlarcasının kaderini çizmeye çalışıyor. ‘Hangi yetkiyle?’ Neyi niye yaptıklarını bilmiyoruz? Medeniyetin merkezinden gelen insanlar küçümsedikleri her şeyi yakıp yıkıyor. Bir avuç insan güç gösterisi yapıyor. ‘Kime?’ Neyi niye yaptıklarını bilmiyoruz. Ölüm onları hiç de rahatsız etmiyor, kendilerine yaklaşmadıktan sonra. Dünyanın hakimi olduklarını sanıyorlar. ‘Hangi hakla?’
... Şu fotoğraftaki acının çizgilerine baktığında göreceksin, biriktirilen her ne olursa olsun birgün patlar. ‘Bir daha olmasın’ dediğimiz yine oluyor, yine oluyor ve yine olacak... ...................... ‘Bilemem kaç küsur asır ama, yazılmışlar birgün mutlaka okunuyor.’
|
