 |
 |
MÜREKKEP LEKESİ 38 |
|
Artık hiçbir bayram huzur içinde geçmiyor. Çocuklarımızı endişe dolu bakışlarla süzüyor, ‘acaba’larla başlayan cümleler geçiriyoruz içimizden. Tebessüm ederken hep bir yanımızdan gözyaşı akıtıyoruz. Yarının eminsizliği, adımlarımızı çekimser yapıyor. Çünkü... Kapının önünde savaş var. Kapının önünde ölüm var. Kapının önünde acı var. Kapının önünde kan var.
Artık hiçbir bayram huzur içinde geçmiyor. Buruk bir şekilde, kutluyorum bayramınızı. En masalsı hayallerimle döşeyip düş dünyamı, kutluyorum bayramınızı. Dünümle, günümle, en sızlayan yerimle kutluyorum bayramınızı. Ben’siz olanların, ben’li olanların, bir de ben’le olanların kutluyorum bayramını. Sokakta mır’layan kedinin, çatıya sessizce düşüp yerleşen kar tanesinin, pencerenin manzarasını örten çiçekli perdenin... ve uzağımı netleştiren gözlüğümün kutluyorum bayramını.
Dua ile... kutluyorum bayramınızı. ama artık hiçbir bayram huzur içinde geçmiyor. Kapının önünde savaş var. Kapının önünde ölüm var. Kapının önünde acı var. Kapının önünde kan var.
|
