 |
 |
MÜREKKEP LEKESİ 15 |
|
Canımın istediği
en güzel yiyeceklerden bahsaçmayacağım uzun süre ‘Neden gökyüzü
gri’ diye vahlanmayacağım Yüzümü asıp
oturmayacağım Bahçedeki
kargaları saymayacağım Uluorta
duvarlarla konuşmayacağım Süpürgeyi sapından
tutmayacağım Yıldızlar yağacak
gökten diye beklemeyeceğim Fotoğraflara
bir bir bakıp geçmişi yad etmeyeceğim Böceklerin
mutfakta gezinmelerine göz yummayacağım Bir işe yaramadığımı
düşünüp ‘ne yapsam’ demeyeceğim Yılların geçişine
yanmayacağım Yaşlanmak üzerine
birkaç kelam olsun geçmeyeceğim Her yeni
saniyenin tadına bakacağım, tatlı mı tuzlu mu... Acı olmayan şalgamı
içmeyeceğim Beyaz olmayan
peyniri yemeyeceğim Sinemaya
gitmeyeceğim Tiyatroyu
haftaya ertelemeyeceğim Boğazda
gezinmeyeceğim Her parkta
oturup soluklanmayacağım Sahil
kentlerinde tatil yapmayacağım Agrı Dağı’na
tırmanmayacağım Fırat’ta boğulma
tehlikesi geçirmeyeceğim Yeni yılın ne
de çabuk geldiğini düşünüp tartmayacağım Bugün hiçbir
şey yapmayacağım vesselam Anılarımın
yoluma çıkmasına izin vermeyeceğim Okul yolu şarkıları
mırıldanmayacağım Belki yazı bile
yazmacağım oturup makina başına, üşümeden üstelik Biraz ben olacağım,
biraz dünya, biraz anne, biraz dost Biraz da her
sohbete bol limonlu yeşil salata İyi olmanın
tek anlamı olduğunun farkına varınca insan, iyi olmamanın daha iyi
olabileceğini bile düşünebiliyor zaman zaman. Sorun söylemeyeceğim iyi
olduğumu bundan böyle. Bahar gelene, çiçekler açana, ağaçlar
yapraklanana, hava yumuşayana dek... Kışın ezgisi
uğuldayarak devam ediyor...
|
