 |
 |
MÜREKKEP LEKESİ 14 |
|
Unutulan her ne
varsa hatırlayın. Olmadı yeniden yaşayın anılarınızı. Gökten yıldız
toplayıp çocuklara dağıtın. Bir parça ay’dan alın bu gece dolabınıza,
saklayın. Sabah usulca açıp kapağını bayramını kutlayın. Kışın soğuk
olduğunu unutup ısıtın yüreğinizi. Acılarınızı bir sandığa
kilitleyip üzülmek için başka günlere erteleyin. Çiçeklerden mor olanı,
oyuncaklardan hacıyatmaz’ı isterim. Düş bahçelerinden en alacasını,
bayramlık elbiselerin en ışıltılısını seçin benim için. Melekler... öpün
babaannemi yanaklarından. Zalimler... durun bayram var, bugün vurmayın
insanları. Doğ güneş en sıcak tarafınla. Dağlar yücelmeyin daha fazla.
Bugün bayram gelin bayramlaşalım. Varsa şekeriniz siz bana verin, olursa şekerim
ben size vereyim. Ceplerime
bilyelerimi dolduruduğum günlerin hatırına salıncak kurup göğe, salınacağım.
Kitapalarıma her zamankinden fiyakalı bir merhaba çekip okuyamadığım
kitaplardan af dileyeceğim. Zamanı hızından, yılları içine sadece on iki
aycık sığdırdığından, hayatı çelme takmayı sevdiğinden dolayı mahkum
etmeyeceğim. Anmam gereken her ne ve her kim var ise bu bayram unutmayacağım.
Yaradanım!
Nedense hüzünlü tarafından bakıyorum bayramın. Sevinmek için dopdolu bir
ayların sultanı geçirdim mi ki! Hep nedense çilesini derviş yürekliler taşırken
günlerin, bayramını benim gibi o günlerin tadına varamamışlar yaşıyor.
Sarayların sultanları olsun diye çalışırmış işçiler. Bahçelerin gülü
açsın diye didinirmiş bahçıvan. Karıncalar
bilir mi bayram olduğunu? Ya dağ tavşanları? Ben kutluyorum bayramlarını. Tropikal
meyva’ların, muson yağmurları’nın, Çin’deki panda’ların,
yumurtadan çıkamamış dinazorlar’ın, yerin yedi kat dibinde kaynayan
lavlar’ın... Gerçeklerden kaçmamak için bayramları seçin. Oturtun karşınıza
gerçeklerinizi bayramlarını kutlayın. Hediye seçin bir kendinize bir de
sevdiklerinize. Hem kendinizi sevindirin hem sevdiklerinizi... Velhasılı
kutlu olsun bayramı herkesin, her şeyin...
|
