 |
 |
MÜREKKEP LEKESİ 10 |
|
Sınırlar
titremeye başladı. İnsanlar dağ girintilerine saklandı. Otlar sarardı. Çiçekler
soldu. Ağaçlar köklerini toplayıp kaçtı. Güneş karardı. Kuşlar füzelere,
jetlere çarpmamak için havalanmaz oldu. Kıtalar okyanusların ardına
gizlendi. Kim kime, dum duma bir kargaşa çıktı kaçan kaçana. Çocuklar
ne olacak. Tekerlemeleri öğrenecek vakitleri bile kalmadı. Vakit dediğim öyle
ivme kazandı ki, artık duş almaya vakit bulana bravo. Uçaklar icad edildi ülkeler
yakınlaştı. Telefon olalıberi özlem mekana yöneldi. Eller mars’a varsın,
durun etek boyumuz yeterince kısa değil. Kim
kimde öfkesini dindiriyor. Kim ille de bir yerlerin canını acıtacak. Can acımayan
yerde dinginlik olmaz mı? yanılmayın…
kıyamet yakın yanılmayın…
temiz deniz kalmadı yanılmayın…
oksijen azalıyor yanılmayın…
bombalar yıkıyor yanılmayın…
yanılmayan bir tek O yanılmayın…
yönelin yanılmayın…
inanın yanılmayın…
zaman azaldı Ben
ne diyorum? Kendimce söyleniyorum. Kendimce
kıyametime koşuyorum. Kendimce
kendi kıyametine koşanlara bakınıyorum. Elimden
ne gelirse, ‘eyy ellerim! Elinden geleni yap’ diyorum. Yap
ki yüreğin varsın feraha. Ferah
dediğim nedir, ki
bir kitap mı ki
bir dua mı ki
bir rüya mı ki
bir ne!? Kibir
ne... neye... Büyüklenme Büyüklenme Dağları
yapan devirir Binaları yapan yıkar
|
