 |
 |
MÜREKKEP LEKESİ 7 |
|
Kıymetini
hiç bilemediğimi yineler durur babam, sağlığımın ve kendimin Kıymetini
bilmediğim sanılan sağlığım bana ne kadar da kıymet verilesi olduğunu
oldukça şiddetli bir biçimde hissettirdi Çok
şükür iyiyim Çok
şükür kendimle de iyiyim Şimdi
üç aylık bir zorunlu ayrılık sonrası, mini bir sekte ardından yeni bir
‘merhaba’ ile açılışı yapıyoruz Gönül Evi’nde, elbet besmele
ile... Bu
merhabada neler yüklü olabileceğini kim bilebilir Biraz
özlem, biraz hüzün, biraz edinilmiş nice güzel şey ve de... Ve
de geride bir garip öfkeyle söylenmiş birkaç veda sözcüğü... Neler
yaşadım... Bunların
hepsi bir bir satırlara taşıyacaktır kendini zamanla Her
şey biraz zamanla dökülüverecek, süzülüverecektir Ben
de okurum sizlerle beraber Ben
de anlamaya çalışırım kendimi Ben
de olanı biteni denkleştirip bir çıkında, kaldırırım dolabıma Ben
de yaşanmışlara yaşanmışlar eklemeye devam ederim Ben
de yapılanların ne olduğunu çözmeye çabalarım Ben
de tadını ararım sevdalarımın bir pencerelik manzaramda Ben
de yol üstüne yol eklerim, düş üstüne düş... Yazarım,
siz de yazın Davetimi
yineliyorum... Ben
de sizi okuyayım sizlerle beraber Sevgi
ile... Kaleminize, yüreğinize güç diliyorum!
|
