MÜREKKEP LEKESİ 1

Naz Ferniba

İlk Merhaba

Bir dergi editörü ne yazar, dahası ne yazmalı ‘editörden’ köşesinde!

Açıkçası bilmiyorum, ‘bismillah’ dedik, başladık... İnanıyorum ki ‘sevgili’ yalnız bırakmayacak bu gönülevi yolcuğunda bizleri.  Ve sizler de gerek yazılarınızla, gerek okumanızla bize destek vereceksiniz, inanıyorum.

Gönül Evi’ nasıl doğdu? Önce bu konuda birkaç kelam geçmek istiyorum. Hani elinize bir gazete alırsınız ve en sevdiğiniz yazarları ya da sayfaları bir heyecanla okursunuz ya ‘ah ben ne zaman bu gazetede yazacağım’ sorusunu içinizde bir yerlere gömerek. Hani bir dergi alırsınız bir haftayı zor beklemişsinizdir ya yazma hayalleriniz her daim artmaktadır. Aylar geçer, yıllar geçer ve siz artık hayalinizin gerçeküstü bir hayal olduğunu kabullenme arefesindesinizdir. Yazılarınızı bir bir dosyalara kaldırır, artık onların nefes alma şansları olmadığını düşünmeye başlarsınız.

İşte umudun yitmeye yüz tutuğu o anda biri çıkar da der ki, ‘kendi dergini kendin yap ya da kendi gazeteni kendin kur!’ 

Böylece sanal aleme biz de ‘Gönül Evi’ ile adımımızı atmış olduk ‘ya allah’ diyerek ve gücümüzü o’ndan alarak.  Bu yolda ve bu yolculukta yanımızda yer almak isteyen herkese sevgiyle açmaya karar verdik kapılarımızı.

Fakat... yolu bilmek ve yolda gitmek farklı şeyler.

‘Şiir’ dedik, mısralarda buldu şiir anlamını

‘Hikaye’ dedik, karakterler dile geldi satırlarda, anlattı bir bir

‘Masal’ dedik, yüreğimizin çocuk yanını uyandırdık, hayata daha sıkı sarılmak için

‘Deneme’ dedik, her ne varsa içimizden geçen sıkılmadan yazıya döktük

Dedik de dedik...

Ve varsa sizin de söylemek istedikleriniz

‘Gönül Evi’ dinlemeye hazır

Ve varsa anlatmak istedikleriniz

‘Gönül Evi’ anlatmaya hazır

Şimdi her kim gönlünü bize yakın hissediyorsa davet ediyoruz, evimiz sizin eviniz!

sevgiyle

bereketle

şükürle

muhabbetle...

Ve elbette ki dua ile... 

 
Bir Önceki Sayfa... Ana Sayfa Köşe Yazıları Arkadaşına Gönder

Yukarı Çıkmak İçin...