|
Kitabın
İncileri |
Sayfa |
|
|
Asla çözemediğim kurallarıyla beni hep dışına sürükleyen
hayata yeniden tutunmaya çalıştığım tek yerin size duyduğum
bu derin aşk olduğunu bilmediniz hiç.. |
7 |
|
Sorardım, senden değil, neden hep kendimden kaçtığımı..
Her yeni ilişkiyle içimdeki boşluğun biraz daha
derinleştiğini bildiğim halde bu hayatı neden sürdürdüğümü
sorardım kendime.. |
12 |
|
|
..beni daha çok kırmasınlar diye kendimi adamalarım olmadık
insanlara. Yanındaydım onların, yan yanaydım. Ama hiçbir
zaman onlarla birlikte olmadım. Hiçbir zaman kabullenmedim
varlıklarını. |
13 |
|
Sevgi deyince ölüm aklıma geliyor hemen, yenilgi, yıkım..
Çünkü ne zaman aşkla büyülensem, o çok eski korkum bana
yaralı kendimi hatırlattı.. |
14 |
|
Ona duyduğum o tutkulu istek çözülmeye başlamıştı.
İlişkimizdeki alışkanlığın açtığı her boşluk, başkalarının
sevgisine duyduğum özlemi biraz daha artıyordu. |
19 |
|
|
İçim burkulurdu gitmesinden, ama yine de gitmesini isterdim.
|
19 |
|
|
Onu durmaksızın boşluğa savuran o sevgi dolu ilgisizliğimden
korunabilmek için ona sığınırmış. |
26 |
|
|
Yüzün ki, kalbini hiç saklayamaz.. |
29 |
|
|
Ve sana hayattan daha kötü davranamazdım.. |
32 |
|
Akıllıydım, bu karanlık şehirde tek başına ayakta kalabilme
savaşını göze alacak kadar korkusuzdum.
Yalnız yaşayan, özgürlük sarhoşu, cesur ve hayatı henüz
tanımayan bir genç kadının etrafını saran diğer akbabalardan
kendimi hiç farkında olmadan korumuştum o ana kadar. |
34 |
|
|
..içinde senin olmadığın bir hayat beni hiç cezbetmiyordu. |
34 |
|
Eksik olan sendin...
İstediğin zaman eskisi gibi bana ulaşamamak seni
kışkırtıyordu. Artık ulaşılamayan, merak edilen, güvenilmez
ve tahrik eden kadındım. |
36 |
|
|
Seni inkar ederek içimde korumaya çalışıyordum. |
37 |
|
|
Açlığını duyduğum senin sevgindi, cinsellik değil.. Ne onda,
ne başka birinde, nede dünya üzerinde hiçbir yerde olmayan,
sadece ruhunun o karanlık, o binbir gizemle dolu bahçesinde
gezinirken hissedebildiğim sevgin.. |
38 |
|
|
İçimdeki masumiyeti ve kanayan benliği bu kadar iyi saklardım
işte ondan.. |
40 |
|
|
Bense seni hep inkar ettim, elimde kalan son sevgiyi, son
masumiyeti koruyabilmek için.. |
41 |
|
|
Sevgi öğretilmemişti ona. Hep acımasız ve sağlam olmaya
zorlamıştı onu hayat. |
41 |
|
|
Hayatımda olmasan da, yalnız uzaktaki varlığının
düşüncesiyle.. |
42 |
|
|
En büyük dert kimi özlediğini, kimi sevdiğini bilememekmiş.. |
47 |
|
|
Kendim deyince aklıma o sahipsiz sızı geliyor. Kendim deyince,
sen artık yaşama, sen artık duygularını yitirdin, bir daha
hiçbir zaman eskisi gibi sevemeyeceksin, diyen o ses geliyor
aklıma. |
47 |
|
|
Kendi yalnızlığıma bakmaz, başkalarının yalnızlığını çözmeye
çalışırdım. |
48 |
|
|
Tek bildiğim savaşmam gerektiğiydi ve kazanmam..Duygularımı,
hayallerimi gizleyip kazanmam.. |
49 |
|
|
Öyle büyüktü ki özlediğim sevgi, ona kavuşabilmek için hep bir
başkası gibi yaşadım. Yıllarca sevgiyi özlerken, sanki ona
hiç ihtiyacım yokmuş gibi davrandım. |
49 |
|
|
Ben bu dünyada kendime bir yer ararken, sen sevgiyi hep yanlış
yerlerde aramışsın. |
51 |
|
|
Yüreğimdeki kum saatini, o göz açıp kapayıncaya kadar geçen
"sen" den, sanki asırlarca tükenmek bilmeyen "sensizliğe"
tersyüz ederek gittin. |
53 |
|
..hayranlığımın yavaş yavaş aşka dönüşünü ürkekçe
gizleyerek...
Tüm ısrarlarına rağmen, bu eşsiz büyüyü bozmaktan çekinip,
aylarca seni bir kez bile aramamaktı. |
55 |
|
Seni sevmek, ait olduğun gökyüzünde seni özgür bırakmaktı.
Sevmek, ruhumun tek sahibi olan seni sahiplenmemeye kanaya
kanaya razı olmaktı. |
57 |
|
|
Sonra sevmek, yaralı kadınlığımı başka yüreklerle avutma
yanılgısına kapılmak oldu. (S:59) |
59 |
|
|
Kimseye veremedim yüreğimi. Ne zaman baksalar içime, yüreğimin
kırık aynasında kendilerinin değil, senin yüzünün aksini
gördüler hep. |
60 |
|
|
Arzuladığım ne varsa herşey karşılıksız kaldı bu hayatta. |
65 |
|
|
Senin o affedemediğin kalbinde yatıyor benim tek ve gerçek
sevgim. |
67 |
|
|
Tanıdığımısandığım insanlar öylesine çabucak değişiyor ki..
İnsanları tanımakta zorlanınca, bütün öfkem, bütün
kırgınlığım kendime yöneliyor. |
70 |
|
|
Sırf kalemini değdirdiğin için atmaya kıyamadığım bu
kağıtlar.. |
76 |
|
|
Asıl çektiğim acı buydu aslında, yanındayken kendimi yine de
senden çok uzaklarda hissetmemdi. |
82 |
|
|
Mükemmellik, kaybedeni çok, anlamsız ve haksız bir yarıştır. |
83 |
|
|
Yıllardır ruhumun gurbetinde yaşamaktan tükendim. |
87 |
|
|
Tıpkı İstanbul gibiydin; Sana dokunmak, sana kapılmak, sana
tapmak yenilgiyi daha baştan kabul etmekti. |
92 |
|
|
Herşeyi derinden hissedebilmek için korunaksız, zırhsız
bırakmıştım kendimi. |
97 |
|
|
Çünkü aradığım aşkı bulamadım bu hayatta. |
101 |
|
|
Aramızda en çok kullandığımız kelime ayrılıktı. |
108 |
|
|
Karakterim, sevgimle onun sevgisi arasında sanki imkansız bir
uçurum gibi açılıyordu. |
109 |
|
|
Sevgiliyle geçirilen en sıradan an bile bir mucize gibidir.
Asla tüketemez; asla sıkılamazsın. |
139 |
|
|
Aşkını bilinçaltımda da yaşadığımı fark etmiyorsun. |
148 |
