Ana Sayfa

Kitap

 

 

 Yatağında Yalnız mısın?  - Eski Japon Ozanlarından Aşk ve Özlem Şiirleri  / Okuyanus Yayınları 


Bu güldeste, 7.yüzyıldan 19.yüzyıla uzanan bir zaman yelpazesinde, aşk kırgınlıklarını, tensel tutkularını, sevdiklerine duydukları özlemi dizelere yansıtan Japon ozanlarına, soylularına, geyşalarına, Zen rahiplerine ve adı sanı bilinmeyen şairlere aittir. Şiir, sık sık ya da açıktan açığa buluşmalarının hoşgörülmediği bir dönemde, sevgililer arasında vazgeçilmez bir iletişim aracıydı. Kitaptaki dizelerde, en fazla ayrılık izlerine rastlanıyor. Ayrılık şiirlerinin en güzel yanı, bu lirik iç döküşün en yetkin dili olması.

Aşkın en anlamlı klavuzu şiirdir ve şiir aşkla bütünleşmelidir.

Gökçe GERÇEK


ÇEVİRİ : Celal Üster


 

 


Kitabın İncileri

Sayfa


Geceler ayaza çekiyor

ciğerime işliyor soğuk.

Gittin gideli, perişanım.

Merak bu ya,

yatağında yalnız mısın?     

Prenses Yoza

11

Hep 'Gelirim' der,

sonra da gelmezdin.

Bu kez 'Gelmem' dedin,

oturdum bekliyorum.

Demek seni çözüyorum.   

Otoma Sakanoe Hanım

15

Şu kısacık ömrümü

bir şeye benzetecek olsam,

tıpkı o tekne gibi derdim,

sabah limandan geçip giden

ardında hiçbir iz bırakmadın.   

Mansey

19

Düşümde, bir kılıç

saplandı etime,

Demek

yakında kavuşuyoruz.       

Kasa İratsume

21

Irmak boylarında,

sumercimekleri nasıl büyür

suya sezdirmeden usulca,

sevdam öyle büyür

sana sezdirmeden sessizce.   

 Ki Tomonori

31

Artık düşlerimde bile

görmemeliyim seni.

Aynaya her bakışımda

daha çok utanıyorum

gördüğüm yüzden.                  

 İse Hanım

35


Terk edilmek

alınyazım,

anlıyorum.

Anlamayan

gözyaşlarım.                   

Sey Şonagon

37

Bir ses duymayayım,

yoksa O mu gelen

demeye kalmadan

Ay bulutlara saklanır,

gece yarısını geçerken           

Murasaki Şikibu

51

Hep sevecek mi beni?

Yüreğini okuyamıyorum ki!

Bu sabah kafam karışık,

siyah saçlarım gibi

darmadağınık.                          

Horikava Hanım

55

Yüreğimi kaplayan acı

sözcüklere döküldü mü,

yurt edinir tekmil gövdemi.

Artık tepeden tırnağa yastır,

öfkenin yerini hüzün alır.             

Kyogoku Tamekane

63

Çekip giderken bu dünyadan

sana ne armağan alsam

giderayak gönlün olsun diye?

Gökçe çiçeklerini mi ilkyazın,

yaz boyu öten guguk kuşlarını mı,

sarı yapraklarını mı sonbaharın?           

 Ryokan

67

Bir Önceki Sayfa...

Yukarı Çıkmak İçin...