Kitabın İncileri

Sayfa

Kalabalık içinde yalnız yaşamak,kalabalık içinde gezip beraber bir köşeye kaçmak, işte asıl zevk budur. İnsan kalpleri, birbirine bağlılığın ne demek olduğunu o zaman anlar. Ben seni ne kadar sevdiğimi başka kadınları gördüğüm zaman anlıyorum.

Duygularını rahatlıkla dışa vuramayanlara özgü o içlilik sayesinde yürüttüğü ince, derin düşünceleriyle bu ilişkinin ne gibi şeylerle ilgili olduğunu fark etmiyor değildi; hele gittikçe eski ateşin azaldığını, eski sıcaklığın olmadığını görüyor, inceleyici bakışlarıyla hepsini hissediyordu.

Kadın kadını daha iyi tanır.

Ona bekarlık hayatının cazibelerini unutturup kendine bağlamak için ben kadın isterim!

Öyle bir yer olsun ki, ben kalabalık içinde olayım da yine orada yaşamayayım...

Hep kabahat daima aynı hayatı sürmekte...

Evlenmek hakkındaki kesin kararı arasıra zaafa uğruyordu.

Birçok mutluluğu; ya zehirli bir ayrılık ya da aşağılayıcı bir kayıtsızlıkla bitmiş; hiçbiri, en mutlu zamanında bile şu mutluluğun dinginlik ve hoşluğuna ulaşamamıştı.

Hak eden mutlu olur, ya da Goethe'nin dediği gibi, "hak eden kazanır ve kazanamayan layık değildir"

Huysuzluk yalnız ihtiyarlarda değil, asıl gençlerde...

Bilemezsin bu kadınlar kötü olunca ne kadar kötü oluyorlar.

Kadın olmayınca bir erkek hayatının ne verimsiz, ne yağmursuz, ne çorak bir siyah çöl olduğunu bilseniz...

Bir kadının bir erkek hayatına sadece varlığı ile nasıl şiir ve körpelik verdiğini, ruhu bertaraf etsek bile vücut içinde nasıl büyük bir koruyucu olduğunu bilseniz...

Ama bazen de, en önemsiz gülümseyişler, hatta kendine ait olmayan bakışlar bile ona bir şiir taşkınlığı verir, onu canını feda etmek ihtiyaçlarıyla inletirdi..

Sıradan bir saygının ne aşamalardan geçip şimdi hayatında kökleşen korkunç, büyük bir aşk olduğunu düşünerek kendisinin bu kadar tutkunlukla bu sonucu anlaması, onun genişlemesine meydan vermemesi gerektiğini itiraf ediyor, "evet kaçmalıydım" diye yumruklarını kafasında sıkıyordu.

Herkesin ruhsal olarak birşeye eğilimi, bir yeteneği olur.

Eylül!.. Öyle bir ay ki, geçen her güzel günü için ona minnettar olmak gerekliydi. Eylül esef ve özlem ayıdır, içine birkaç günlük kış hücumundan acı düştüğü için, insan o güzel havaların, devamlı yazın artık geçtiğini anlayıp esef eder ve özlem çeker.

...o zaman, gözler arasında bugün ilk defa ciddi, ateşli bir çarpışma oldu.

Mümkün olmayan şeyi istemek, bile bile reddedilmektir.

"Zavallı hava" Bereket versin ki o var, olmasa nice şeyler bahanesiz kalacaklardı..

Bu iki varlık karşı karşıya gelince oradakilerin hepsinden çok birbirine yakın olan ruhlarının çırpınmalarını hisseder gibi oldular.

...ölünceye kadar, saniyelerine kadar hayatım senindir..