|
Kitabın
İncileri |
Sayfa |
|
|
Bizler ancak
fikirlerimiz insanî olduğu ölçüde sağlıklıyızdır. |
32 |
|
|
Herkesin
kaderinde kötü günler olabilir. |
59 |
|
|
İnsanlar türlü
çeşitli kazalardan sonra cankurtaran arabalarına
doldurulduklarında olsun, uygunsuz davranışlardan ötürü
tutuklandıklarında olsun, hırsızlık yaptıklarında ya
da burunlarına filan yumruk yediklerinde olsun hep aynı
soruyu sorarlardı: Neden ben? |
59 |
|
|
Ona yaşamaya
değmeyenbir yaşam vermiştim, ama aynı zamanda yaşamaya
karşı demir gibi bir irade de vermiştim. |
85 |
|
|
Yaşam
tehlikeli, biliyorum, hem canına da okuyabilir insanın.
Ama bu onun mutlaka ciddi olduğu anlamına gelmez. |
100 |
|
|
... nedense,
alışılmamış düşünceler düşman doğururdu. |
149 |
|
|
Her insanın
açıkça belirlenmiş bir rolü vardı oynayacak. |
155 |
|
|
Bazan şu
evrenin yaratıcısının yaptığı işlere bakarım da, şaşakalırım. |
172 |
|
|
Yolumu
kaybettim ben. Beni elimden tutup ormanın dışına çıkaracak
birine ihtiyacım var. |
180 |
|
|
... benim asıl
yüreğimi ağzıma getiren şey geçmiş! |
200 |
|
|
Asıl gösteri
kafamın içinde benim. |
214 |
|
|
Öğrenecek
ne çok şey vardı şu dünyada! |
218 |
|
|
Bizim hiçbir
zaman görmediğimiz hakikat ateşinin ortasından öteki
tarafa geçmek cesaretini gösterdiği için korkunç yaralı
bir insan görüyorum. Sonra da öteki tarafı bize anlatmak
için geriye dönmüş bir insan. |
248 |
|
|
Hepimiz bir
topun yüzeyine yapışıp kalmışız. Gezegen top biçiminde.
Herkes anlıyor görünüyor, ama hiçkimse neden o yuvarlağın
üzerinden aşağı düşmediğimizi bilmiyor. |
256 |
|
|
Mnatıkî
olmak için yaratılmamış bir evrende boyuna mantık
aramak zorunda kalmak, elbette tüketir, bitirir insanı. |
270 |
|
|
|
|
